“Bahar Erdi Yine”, “Ölürsem Yazıktır”, “Dün Bezminizin bir Ezeli Neşesi Vardı” gibi şarkıların bestecisi, müzik araştırmacısı Hayri Yenigün, Zekai Dede’nin öğrencisi Selahaddin Bey ile solfej çalışmış, Aris Sahinyan’dan keman dersleri almıştı. Batı müziği eğitimini ise Kumkapı Fransız Lisesi’nin öğretmenlerine borçluydu. 150 civarında şarkı, iki saz semaisi, bir aksak semai besteleyen Yenigün, 1979’da 86 yaşında hayata veda etti. Ölümünden 20 yıl önce “çok büyük imkanlara sahip olsanız, müziğimize neyi, nasıl kazandırmak istersiniz” diye soran gazeteciye hayallerini anlatmıştı.
Kısa biyografiniz?
-1893’te İstanbul’da doğdum. Evliyim, emekliyim.
Müziğimize şimdiye kadar ne verdiniz? Kafi midir? Bundan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz?
-60 küsur yıldır kendi köşemde musiki ile meşgul olurum. En büyük zevkim öğrendiğimi öğretmektir. Yarım asırdır fırsat çıktıkça İstanbul, İzmir ve Ankara”da ayımlanan bazı gazete ve dergilere müziğimize dair yazılar yazdım. Mısır”da 1918-1919 yılları içinde Zakazık Kampı”nda harp esiriyken pek çok esir arkadaşa keman ve ut dersi verdim. Sonraları memuriyetle bulunduğum İstanbul, İzmir ve Tokat’ta topluluklarla konserler verdim. Konuşmalar yaptım. Buralarda yüzlerce talebe yetiştirdim. Bunlar arasında okullarda müzik öğretmenliği yapmış olanlarla isim yapan bestekarlar da bulunduğu gibi halen İzmir Radyosu Müzik Yayın Şefi olan Ali Rıza Avni Bey de çok değerli bir talebemdir. Bestelerimin sayısı 160’dan fazladır. Bunlardan 6-7’si yaklaşık 40 yıl önce plağa geçti. Birkaçı da layıkıyla tutuldu, tarihe mal oldu. Çalışmamı kafi görmüyorum. Ancak ve yalnız şu kadarını samimi olarak esefle söyleyeyim ki radyolarımızda şahsıma karşı bir ilgi ve yakınlık görmüyorum. Özellikle Ankara Radyosu’ndan bu açıdan ciddi şekilde şikayetçiyim.
Çok büyük imkanlara sahip olsanız, müziğe neyi nasıl kazandırmak istersiniz?
-Çok büyük imkanlara sahip olsam müziğimizde istenilen çokseslilik için önce yetkin Türk müziği ve Doğu bilimci Batı müziği uzmanlarıyla müzisyen fizikçileri iş başına geçirir, bunlarda oktavların aralarını bakıyye, küçük, büyük, fazla, tanini 24 gayri müsavi sesleri içeren, daktilo makinesine benzer, örneğin Clavecin gibi bir alet yaptırırdım. Bu yolla müziğimizin doku ve dizilerine uygun teknik ve duygulu bir müziğin ortaya çıkmasını sağlamaya çalışırdım.
(Nefise E. Üngör / Ocak 1969 / Musiki Mecmuası / Arşiv çalışması: Serhan Yedig)
