Anadolu sanatlarının tümünü kucaklayan ressam Bedri Rahmi Eyüboğlu, Aşık Veysel üzerine konuşuyor…
Ahmet Kutsi Tecer keşfetmiştir Aşık Veysel’i. O yıllarda halk sanatıyla çok ilgileniyordu. Behçet Kemal Çağlar ve Adnan Saygun da yurt gezilerine bu amaçla çıkıyordu. Bu gezilerden birinde Adnan Saygun, Ruhi Su’yu keşfetmişti. Ahmet Kutsi Tecer’den sonra ağabeyim Sabahattin, Veysel’le çok ilgilendi. İyi dost oldular. Sabahattin, dünyanın en güzel hayvan hikayelerinin bizden, Ezop’un yurdu olan Anadolu’dan çıktığına inanıyordu. Aşık Veysel de onunla her buluşmasında yeni bir hayvan hikayesi anlatıyordu.
Bunlardan birini anımsıyorum: Bir yılanla tazı ahbap olmuş. Bütün yurdu dolaşmaya geldiklerinden tazı “Sen bana sarıl, dereden geçiririm” demiş. Yılan tazının boynuna sarılmış. Dereyi geçerken tazının boynunun sıcaklığı, yılanın iştahını kabartmış. Boynu sıkmaya başlamış. Tazı, tehlikeyi anlayınca “Aman yılan kardeş, boğmadan bir uzat da yüzünü göreyim” demiş. Yılan, uzatınca, tazı hemen başını kopartmış. Kıyıya çıkınca yılanın başsız vücudunu dereye paralel dümdüz uzatmış…
